മണ്ണിന്നു മനസ്സിന്റെ ആഴമില്ലെന്നതാല്
ഞാന് നട്ട തൈകള് തളിര്ത്തതി ല്ല
ഒടുവില് ഞാന് നട്ടു എന് ആത്മാവില് ഒരു മരം
ഒരു പാടു ജീവന്നു തണലേകുവാന്
കാലപ്രവാഹത്തില് ഏതോ വസന്തത്തില്
എന് ആത്മാവിന് ചില്ലകള് പൂത്തുലഞ്ഞു
ഒരുപാടു മിഴികള്ക്കു കുളിര്മ്മയേകി
അതില് ഒരുപാടു കിളികള് കൂടൊരുക്കി
ഒരുവേള; ഏതോ ശപിതമാം ഗ്രീഷ്മത്തില്
പൂക്കള് കരിഞ്ഞും ഇലകള് കൊഴിഞ്ഞും
തണല് മരം എന്നു നാം കരുതിയ പൂമരം
ഇന്നൊരു പടുമരം മാത്രമായി
ഒടുവില് കിളികള് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയൊരാ കൂടും
കൂട്ടര് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയൊരീ ഞാനും
ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു ഏതോ കിളി തന് വരവിനായ്
ഏതോ വസന്തത്തെ വാരിപൂകാന്...
ഞാന് നട്ട തൈകള് തളിര്ത്തതി ല്ല
ഒടുവില് ഞാന് നട്ടു എന് ആത്മാവില് ഒരു മരം
ഒരു പാടു ജീവന്നു തണലേകുവാന്
കാലപ്രവാഹത്തില് ഏതോ വസന്തത്തില്
എന് ആത്മാവിന് ചില്ലകള് പൂത്തുലഞ്ഞു
ഒരുപാടു മിഴികള്ക്കു കുളിര്മ്മയേകി
അതില് ഒരുപാടു കിളികള് കൂടൊരുക്കി
ഒരുവേള; ഏതോ ശപിതമാം ഗ്രീഷ്മത്തില്
പൂക്കള് കരിഞ്ഞും ഇലകള് കൊഴിഞ്ഞും
തണല് മരം എന്നു നാം കരുതിയ പൂമരം
ഇന്നൊരു പടുമരം മാത്രമായി
ഒടുവില് കിളികള് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയൊരാ കൂടും
കൂട്ടര് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയൊരീ ഞാനും
ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു ഏതോ കിളി തന് വരവിനായ്
ഏതോ വസന്തത്തെ വാരിപൂകാന്...
