വരുമൊരു ജന്മത്തിന് പുണ്യവും തേടി
പോയൊരു ജന്മത്തിന് ശാപവും പേറി
യാത്ര തുടരുന്നോരീ ഏകാന്തപഥികനെ
യാത്രയിതാക്കാന് വന്നതില്ലാരും...
പ്രിയസഖി; നീ പോലും വരുവാഞ്ഞതെന്തേ?
പ്രിയനുടെ ദുഖം നീ അറിയാഞ്ഞതെന്തേ?
വിട പറഞ്ഞകലുവാന് കഴിയാവതാണോ ?
വിങ്ങുമീ ഹൃദയം നീ കാന്മാതെയാണോ?
അരുതരുതീ യാത്രയെന്നറിയാമതെങ്കിലും
തുടരേണമീ യാത്ര സന്ധ്യയോളം
മൂകമീ സന്ധ്യയില് നിഴലായി മാറുവാന്
മോഹിച്ചു നീങ്ങുന്നോരേകാകി ഞാന്
സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയീ ചുടലപ്പറമ്പില്
ഉപേക്ഷിച്ചു ഭസ്മമായ് ഭാണ്ഡത്തില് പേറി ഞാന്
ഏതൊരു പുണ്യതീര്ത്ഥത്തില് മുങ്ങണം
പോയ ജന്മത്തിന്റെ ശാപമോക്ഷത്തിനായ്
പുതിയൊരു ജന്മത്തിന് കര്മ്മകാണഡത്തിനായ്...
No comments:
Post a Comment