നിദ്രയറ്റ രാത്രിയില്
നിതാന്ത സ്വപ്ന വീഥിയില്
എന്നുമുള്ളില് ഓടിയെത്തും
എന്റെ സ്വപ്ന ഗായികേ
നമ്മള് ചേര്ന്നു കണ്ടതില്ല
നാളെതന് കിനാക്കളും
നമ്മള് പങ്കുവച്ചതില്ല
നല്ല നൂറുവേളയും
എത്രയെത്ര രാത്രികളില്
എത്ര എത്ര താളുകളില്
എങ്ങനെ പകര്ത്തി വച്ചു
എന്റെ സ്വപ്നസാഗരം
നീയൊഴിഞ്ഞ ജീവിതം
നിറമൊഴിഞ്ഞ പൂവുപോല്
നീയില്ലാത്ത നാളുകള്
മധുരമില്ലാ തേനുപോല്
നീ നടന്ന വഴികളില്
നിഴലുപോല് തുടര്ന്നു ഞാന്
നീയിരുന്ന പടവുകളില്
ശലഭമായ് പറന്നു ഞാന്
നിന്റെ ജീവിതവീണതന്
തന്ത്രിയാവാന് കൊതിപ്പൂ ഞാന്
നിന്റെ സ്വപ്ന ഗാനമതിന്
രാഗമായ് ക്ഷണിക്കുമോ
എന്റെ സ്വപ്നദൂതുമായ്
പോകുമോ നീ തെന്നലേ
എന്റെ രാഗ താളമായ്
പെയ്യുമോ നീ മേഘമേ
താരമേ നീ ചൊല്ലുമോ
താഴെ വന്നാ കാര്യം
താഴ്ന്നു പോയിടുന്നു ഞാനീ
പ്രേമ സാഗരത്തിലായ്
രാക്കിളീ നീ പാടുമോ
രാഗമൊന്നെന് തോഴിക്കായ്
എന്റെ സ്വപ്ന വൃന്ദാവഹ്നിയില്
രാധയായ് മയങ്ങുവാന്
എന്റെ സ്വപ്ന മന്ദിരത്തില്
കുടിയിരിക്കും ദേവി നീ
എന്തു കൊണ്ട് നീ മറന്നു
എന്റെ മൂക വേദന
എന്നു നീ മനസ്സിലാക്കും
എന് നിശബ്ധനൊമ്പരം
എന്നു നീ അറിഞ്ഞിടും
എന് ജീവിതത്തിന് താളവും
എവിടെ ഇന്നു നീയിരിപ്പൂ
അറിയുകില്ലതെങ്കിലും
കാത്തിരിപ്പൂ കണ്മണീ
കാലമേറെയാകിലും
ഏതു ജന്മസീമയില്
എവിടെ വച്ചു കണ്ടു നാം
ഇനിയുമെത്ര ദൂരമുണ്ട്
നമ്മളൊന്ന് ചേരുവാന്
ഇനിയുമുണ്ട് ജന്മമെങ്കില്
എന്റെതായ് ജനിക്ക നീ
ജന്മ ജന്മാന്തരത്തിന്
തീരം തേടി പോയിടാന്...
No comments:
Post a Comment