നീ നിറതിങ്കളായിരുന്നു
നിന്നോർമ്മകൾ ആത്മാവിൽ
നിലാവ് പൊഴിച്ചിരുന്നു
നീയെന്നുള്ളിൽ ലോപിച്ച് വരുന്നതും
ഒരു അമാവാസി ദിനത്തിൽ
ഞാൻ സ്വതന്ത്രനാകുന്നതും
സ്വപ്നം കണ്ടു... എന്നാൽ ഇന്ന്
വീണ്ടും ഓർമ്മകൾ ഉദിക്കുന്നു
നീ പൗർണ്ണമിയാകുന്നു
എന്നെ വേട്ടയാടുന്നു.
നിശാഗന്ധിപ്പൂക്കൾക്ക് നിന്റെ ഗന്ധമാണ്
നിലാവിന് നിന്റെ പുഞ്ചിരിയാണ്
നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് നിന്റെ കണ്ണിന്റെ തിളക്കമാണ്
ഇന്ന് രാക്കിളികൾ പാടുന്നത് എന്റെ വേദനയാണ്
നിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ മറക്കും
മറവിയെന്നാൽ മരണമാണ്
നിന്നിൽ ഞാൻ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു
എന്നിൽ നീ പുനരുദ്ധരിക്കുന്നു
ഓർമ്മകൾ അമർത്യമാകുന്നു
ജീവിതം വ്യർഥമാകുന്നു
ഇനിയുമൊരു ജന്മം നാം കണ്ടുമുട്ടാം
വൃന്ദാവനത്തിൽ നാമൊന്നു ചേരാം
യമുനാതീരത്ത് പാട്ടുപാടാം
നീ ദ്വാപര ഗോപിക രാധയാകൂ
എന്നോർമ്മയിൽ മീരയായ് പുനർജ്ജനിക്കൂ
No comments:
Post a Comment